Platte buik.

Platte buik.

16-05-2015

Met volle overtuiging gooi ik het zwarte hemdje en de oma slip in de vuilnisbak. Ondanks dat deze kledingstukken spiksplinter nieuw zijn vallen ze niet in de categorie 'weg te geven'. Mijn jongste dochter die me helpt bij het uitzoeken van mijn kleding, want er zit tenslotte altijd nog wel een leuk item tussen, kijkt me vragend aan. "Laat eens kijken wat je daar weg doet" vraagt ze.
"Dit is mijn platte buik, maar die doe ik weg. Nooit gedragen want hij staat me niet." probeer ik lachend. Ze vist het hemdje uit de afvalemmer en vraagt: "Is dit zo'n slurpgeval?" Ze lacht: "Jeetje en die broek die is wel tot over je navel." "Wat dacht je toen je dat kocht?" schatert ze nu.

Ik verdedig mezelf met het antwoord dat ik dit op advies van een goede vriendin heb gekocht. Ze was er razend enthousiast over. Het is alweer een jaar of vijftien geleden dat dit soort ondergoed geïntroduceerd werd. "Het zit wel strak maar het scheelt echt twee maten bij je buikomtrek" zei ze. Ik was om, kocht een setje, paste het thuis en kwam tot de conclusie dat ik geen buik meer had. Mijn vriendin had niets te veel gezegd. Ik kan me het strakke gevoel van één keer passen ook nog heel goed herinneren. Jeetje wat een beklemmend gevoel. Dat was niet gelogen van haar en ik herinner me dat ze zei dat het heel snel zou wennen. Ik geloofde dat onmiddellijk want zij tenniste er tenslotte in!

Voor een noodgeval leek het me best een handig hulpstuk om in huis te hebben. Dat ik daar nu anders over denk komt door een etentje met vriendinnen.
Vriendinnen die ik al vanaf de middelbare school ken en waarmee je lief en leed deelt. De oudste van het stel is vijf jaar geleden gescheiden en heeft pas een nieuwe vriend. Ze vertelt openhartig over de eerste afspraakjes, verliefdheid en angsten die deze periode met zich meebrengt. Mijn vriendin is volslank en vindt haar lichaam niet aantrekkelijk wat haar onzeker maakt. Ze heeft op aanraden van een verkoopster in een modezaak een shape onderjurk gekocht om onder haar jurken te dragen.
Een huidkleurig geval was de beste optie volgens de professional. "Weet je wat het is…" zegt ze: "Je moet hele toeren uithalen om te voorkomen dat je lover het ding niet te zien krijgt. Ik trek het niet meer aan. Stel je voor dat hij me als een worstje ziet, dat is nog veel erger dan mijn eigen blote blubberbuik!"

Onze jongste vriendin kan er ook over meepraten. Ze is op verschillende feestjes niet lekker geworden. Een keer zelfs bijna flauw gevallen onder het auto rijden nota bene. Na allerlei onderzoeken te hebben gehad via de huisarts werd de diagnose gesteld. Hyperventilatie door het dragen van te strakke onderkleding. Onderkleding die de naden van je slip, BH en panty minder laat opvallen.
Jeetje wat een opluchting was het voor haar en haar man om deze uitslag te krijgen. Ook daar werden de slurp hemdjes en corrigerende slips opgeruimd. "Nou ja, opgeruimd, ik heb het toch nog een keer hergebruikt" vertelt ze ons en ze begint te lachen. "Ja, mijn zus werd vijftig dus hebben we een Sarah pop voor haar gemaakt. De vulling van de pop had wat correctie nodig. Kwam het spul toch nog van pas, haha."

Voor alle zekerheid klap ik de vuilnisbak dicht. Weg met de dwangbuis. Stel je voor dat ik toch nog ooit in de verleiding kom om het aan te trekken. Mijn dochter is het helemaal met mij eens. Het is nu of nooit, weg ermee. Die platte buik staat me gelukkig toch niet.